طراحی درخت رومیزی از اشکال تزئینی ساده به سمت رویکردی مختصر، طبیعی و شخصیتر در حال تکامل است. در حالی که درختان رومیزی گذشته عمدتاً از طریق تنه و شاخه های خود از گیاهان واقعی تقلید می کردند، محصولات فعلی عناصر طراحی بیشتری مانند اشکال مختلف تاج، شاخه های منحنی و پایه های هنری را در خود جای داده اند که آنها را متمایزتر می کند. سبک مینیمالیستی همچنین برای میزهای مدرن و محیط های اداری مناسب است، بنابراین رنگ ها و شکل ها بیش از حد پیچیده نیستند. در عوض، طراحی از طریق تغییرات نسبت، خطوط و مواد بیان می شود. درختان رومیزی آینده ممکن است تاکید بیشتری بر هماهنگی کلی بین طراحی خود و محیط دسکتاپ داشته باشند، که هم حس طبیعی به آنها می دهد و هم به عنوان عناصر تزئینی عمل می کند.
درختان رومیزی نیز به تدریج از اقلام تزئینی صرف به محصولات چند منظوره تبدیل می شوند. با توجه به فضای محدود روی میز، محصولی که به طور همزمان نیازهای تزئینی و کاربردی را برآورده می کند، راحت تر در زندگی روزمره ادغام می شود. به عنوان مثال، شاخه ها را می توان به عنوان مکان های آویزان برای گوشی، کلید، یا خرده های کوچک طراحی کرد. پایه می تواند دارای جا خودکار، فضای ذخیره سازی یا پایه تلفن باشد. و نور را می توان اضافه کرد و درخت رومیزی را به یک نور محیطی کوچک در شب تبدیل کرد. افزودن این ویژگیها، قابلیت استفاده درختهای رومیزی را افزایش میدهد و از بیکاری آنها پس از مدتی استفاده به دلیل عدم عملکرد عملی جلوگیری میکند.

از نظر انتخاب مواد، چوب، پلاستیک های قابل بازیافت و فلزات را می توان در نظر گرفت که ضایعات غیر ضروری مواد را به حداقل می رساند. از نظر ساختاری، می توان یک طرح جداشدنی و مدولار اتخاذ کرد که به تنه، شاخه ها، برگ ها و اجزای تزئینی اجازه می دهد آزادانه ترکیب یا جایگزین شوند. مصرف کنندگان می توانند رنگ ها و اشکال مختلف را با توجه به ترجیحات خود انتخاب کنند، حتی درختان رومیزی منحصر به فرد خود را ایجاد کنند. این نه تنها جذابیت محصول را افزایش می دهد بلکه طول عمر آن را نیز افزایش می دهد. به طور کلی، طرحهای درخت دسکتاپ آینده تأکید بیشتری بر ادغام ظاهر، عملکرد، سازگاری با محیط زیست و تجربه کاربر خواهند داشت و از یک دکوراسیون ساده رومیزی به یک محصول کوچک با عملکرد عملی و ارزش احساسی تبدیل میشوند.